Odszkodowanie za śmierć osoby bliskiej

Od czego zależy wysokość zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej?

 

Jednym ze świadczeń należnych bliskim w razie śmierci osoby poszkodowanej jest zadośćuczynienie za krzywdę. Kodeks cywilny nie wskazuje jednak precyzyjnie, w jaki sposób ustalić jego wysokość. W praktyce oznacza to, że określenie kwoty roszczenia o zadośćuczynienie należy do osoby, która tego zadośćuczynienia się domaga, natomiast wysokość zadośćuczynienia które będzie wypłacone, zostanie jednostronnie ustalona przez ubezpieczyciela podmiotu ponoszącego odpowiedzialność cywilną. Jeżeli kwota ta będzie niższa niż kwota roszczenia (zazwyczaj tak jest), osoba bliska ma możliowść skierowania powództwa do sądu. Wówczas ostateczną kwotę zadośćuczynienia za śmierć osoby bliskiej ustali w wyroku sąd.

 

Zgodnie z art. 446 par. 4 kodeksu cywilnego, zadośćuczynienie może być przyznane najbliższym członkom rodziny zmarłego. Jest to zatem kryterium formalne - osoba, która nie jest najbliższym członkiem rodziny zmarłego, nie bedzie miała prawa do zadośćuczynienia w ogóle. Rzecz jednak w tym, że kodeks cywilny nie normuje katalogu osób najbliższych, pozostawiając to orzecznictwu. W wyrokach, które zapadały w dotychczas prowadzonych przez nas sprawach, za osobę najbliższą uznawani byli: małżonkowie osoby zmarłej, ich dzieci oraz rodzice, rodzeństwo, dziadkowie i wnuki osoby zmarłej. Do kręgu najbliższych członków rodziny sądy zaliczją także konkubenta osoby zmarłej, jak również, w pewnych przypadkach, osoby które łączyło ze zmarłym powinowactwo, np. zięcia albo synową.

 

Natomiast jak chodzi o wysokość zadośćuczynienia, to decydujące znaczenie ma rozmiar doznanej przez osobę roszczącą krzywdy. W szczególności, dla sądów istotne są tutaj takie okoliczności, jak:

- stopień pokrewieństwa - najwyższe kwoty zadośćucznień otrzymują małżonkowie, a także rodzice po stracie dzieci i dzieci po stracie rodziców,

- wiek osoby zmarłej i osoby roszczącej,

- stopień zażyłości z osobą zmarłą, czas trwania wspólnych relacji (np. wspólne zamieszkiwanie przed śmiercią, utrzymywanie regularnych kontaktów telefonicznych, wspólne spędzanie wolnego czasu, wspieranie się w trudnych chwilach itp.),

- wpływ śmierci osoby bliskiej na życie i funkcjonowanie osoby roszczącej (np. podjęcie terapii psychologicznej czy psychiatrycznej, zależność osoby roszczącej od opieki i pomocy, jaką świadczyła osoba zmarła i konieczność poszukiwania opieki innych osób),

- osamotnienie osoby roszczącej (np. śmierć jedynego dziecka, jedynego żyjącego rodzica) i wpływ na przyszłe funkcjonowanie.

 

Strona korzysta z plików cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. Dalsze przeglądanie witryny oznacza zgodę na ich zapis i wykorzystanie. Więcej informacji czytaj tutaj.