Odszkodowanie za śmierć osoby bliskiej

Zadośćuczynienie a stosowne odszkodowanie

 

Osobie uprawnionej do odszkodowania za śmierć osoby bliskiej należy się rekompensata w postaci zadośćuczynienia oraz stosownego odszkodowania. Choć terminy te przywołują podobne skojarzenia, mają odmienne znaczenie.

 

Odszkodowanie przysługuje, gdy osoba poszkodowana odniosła straty materialne. Wiąże się bezpośrednio ze stratą pieniężną, prowadzącą do pogorszenia sytuacji życiowej. Biorąc pod uwagę sytuację, w której żywiciel rodziny ulega wypadkowi śmiertelnemu, długofalowe skutki jego śmierci i niemożności dostarczania rodzinie środków do życia są wystarczającym powodem do ubiegania się o stosowne odszkodowanie.

 

Warto pochylić się nad określeniem „stosowności” odszkodowania- trudność w jasnym, precyzyjnym wyliczeniu szkód materialnych (pieniężnych) wynikających ze śmierci osoby bliskiej, zmusza do określenia wysokości odszkodowania jako „stosownej”. Istnieje wiele czynników wpływających na ustalenie stosownej sumy odszkodowania- między innymi wiek, położenie życiowe danej osoby, stopień samodzielności życiowej, stosunki rodzinne. Kwota odszkodowania ma być adekwatna i odczuwalna; ma wyrównać szkody pieniężne i pomóc przystosować się do nowych warunków życia po stracie osoby bliskiej (np. pozwolić na ukończenie nauki czy studiów oraz usamodzielnienie się przez dzieci osoby zmarłej), zabezpieczyć finansowo małżonka osoby zmarłej na dalszą część życia).

 

Zadośćuczynienie natomiast dotyczy szkód niematerialnych, czyli psychicznych, związanych z bólem, cierpieniem i poczuciem straty. Nie dotyczy ubytku majątkowego- skupia się na tym wymiarze życia rodziny, które dotyczy mentalnego i psychicznego poradzenia sobie ze śmiercią bliskiej osoby. W odróżnieniu od szkody materialnej, krzywdy niematerialnej, psychicznej, nie da się precyzyjnie wyrazić (i tym samym naprawić) w kwocie pieniężnej, dlatego funkcja zadośćuczynienia ma na celu zbilansowanie (rekompensatę) negatywnych odczuć i przeżyć związanych z wypadkiem, poprzez dostarczenie osobom uprawnionym takich środków pieniężnych, które choćby w niewielkiej części złagodzą odczuwane przez nich cierpienie.

 

Podsumowując, zadośćuczynienie a stosowne odszkodowanie, choć dotyczyć mogą skutków tego samego wypadku, stanowią odrębne roszczenia. Odszkodowanie pokrywa szkody materialne, wymiernie uzupełniając ubytek majątkowy poniesiony w wyniku wypadku. Zadośćuczynienie z kolei ma funkcję kompensacyjną w dziedzinach niemajątkowych, psychicznych, równoważącą ból, cierpienie i inne straty emocjonalne, duchowe czy umysłowe.

Strona korzysta z plików cookies zgodnie z ustawieniami Twojej przeglądarki. Dalsze przeglądanie witryny oznacza zgodę na ich zapis i wykorzystanie. Więcej informacji na Eventum.com.pl